«نَقَلَ صاحِبُ الْكَشّافِ(1) عَنِ النَّبِىِّ(صلى الله عليه وآله); نويسنده كتاب تفسيرى «الكشاف»، زمخشرى، از پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) روايتى نقل كرده است»
وى در اين روايت، دوازده جمله پرمحتوى از رسول اكرم(صلى الله عليه وآله) نقل مى كند:
1 . مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمَّد ماتَ شَهيداً
هر كس با عشق و علاقه و محبّت اهل بيت پيامبر اسلام(عليهم السلام) از دنيا برود، در صفّ شهيدان است.
---
1 . اين روايت در تفسير كشّاف، جلد4، صفحه 220 و 221 آمده است.
[ 184 ]
آيا اين محبّت يك محبّت عادى عارى از ولايت و امامت است؟
اگر مودّت و محبّت عادى باشد، چنين شخصى در صف شهيدان قرار مى گيرد؟
يا منظور از چنين محبّتى، كه انسان را آن قدر ترقّى مى دهد كه در صف شهيدان قرار مى گيرد، محبّت توأم با ولايت و امامت است؟
2 . أَلا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمّد ماتَ مَغْفُوراً لَهُ
(اى مردم!) آگاه باشيد: كسانى كه با محبّت و عشق آل محمّد(عليهم السلام) بدرود حيات بگويند آمرزيده و بخشوده خواهند بود.
3 . أَلا مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمّد ماتَ تائِباً
هر كس با عشق و مودّت اهل البيت(عليهم السلام) از دنيا برود، تائب از دنيا رفته است.
يعنى اين محبّت جايگزين توبه مى شود و اگر موفّق به توبه هم نشود، مانند توبه كاران از دنيا مى رود. حقيقتاً اين، چه محبّتى است؟
4 . أَلا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمَّد ماتَ مُؤْمِناً مُسْتَكْمِلَ الاْيمانِ
كسى كه با عشق و محبّت آل محمّد(عليهم السلام) بميرد، همانند مؤمن كامل الايمان از دنيا رفته است.
آيا علاقه ساده باعث كمال ايمان مى گردد؟ حتماً در درون اين جملات مسأله مهمّى وجود دارد كه سبب اين كمالات بسيار والا مى شود.
5 . أَلا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمّد ماتَ بَشَّرَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ بِاْلَجَنَّةِ ثُمَّ مُنْكِرٌ وَنَكيرٌ
آگاه باشيد! هر كس با محبّت آل محمّد(عليهم السلام) از دنيا برود، فرشته مرگ او را بشارت به بهشت مى دهد، وسپس منكر و نكير (فرشتگان مأمور سؤال و جواب در برزخ) به او بشارت دهند.
[ 185 ]
راستى اين چه محبّتى است كه سبب مى شود در ابتداى مرگ به انسان بشارت بهشت دهند؟
6 . أَلا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمّد يَزِفُّ إِلَى الْجَنَّةِ كَما تَزِفُّ الْعَرُوسُ إِلى بَيْتِ زَوْجِها
آگاه باشيد! كسى كه با حبّ آل محمّد(عليهم السلام) بميرد، او را همانند عروسى كه به حجله مى برند، به سوى بهشت مى برند.
يعنى با احترام و شكوه و محبّت او را به سوى بهشت مى برند. آرى، إكسير محبّت آل محمّد(عليهم السلام) چنين آثار فوق العاده اى دارد!
7 . أَلا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمَّد فُتِحَ لَهُ فى قَبْرِه بابانِ إِلَى الْجَنَّةِ
كسى كه بر محبّت آل محمّد(عليهم السلام) بميرد، دو در از قبرش به سوى بهشت باز مى گردد.
سؤال : چرا دو در؟
جواب : شايد يكى به بركت نبوّت و ديگرى ثمره ولايت و امامت باشد!
8 . أَلا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمّد جَعَلَ اللهُ قَبْرَهُ مَزارَ مَلائِكَةِ الرَّحْمَةِ
آگاه باشيد! كسى كه با عشق اهل بيت(عليهم السلام) بميرد، خداوند قبرش را زيارتگاه فرشتگان رحمت خود قرار مى دهد!
راستى، آيا مى توان باور كرد با يك محبّت ساده قبر انسان زيارتگاه فرشتگان شود؟
9 . أَلا وَمَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمّد مات عَلَى السُّنَّةِ وَالْجَماعَةِ
كسى كه با محبّت آل پيامبر(عليهم السلام) بميرد، همانند كسى است كه بر سنّت پيامبر(صلى الله عليه وآله) و اجتماع مسلمين از دنيا رفته است.
در نُه جمله فوق، آثار محبّت و دوستى و مودّت اهل البيت(عليهم السلام) بيان شد. و سه جمله بعدى پيرامون عواقب سوء بغض و دشمنى اهل البيت(عليهم السلام) سخن مى گويد. به اين جملات توجّه كنيد:
[ 186 ]
10 . أَلا وَمَنْ ماتَ عَلى بُغْضِ آلِ مُحَمَّد جاءَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ آيِسٌ مِنْ رَحْمَةِ اللهِ
آگاه باشيد! كسى كه با بغض و كينه آل محمّد(عليهم السلام)بميرد، در روز قيامت (به سمت صحراى محشر) مى آيد، در حالى كه بر پيشانى اش نوشته اند: اين، مأيوس و نااميد از رحمت الهى است!
بغض آل محمّد(عليهم السلام) چقدر خطرناك است، كه اينقدر باعث سقوط و بدبختى مى شود؟!
11 . اَلا وَمَنْ ماتَ عَلى بُغْضِ آلِ مُحَمَّد ماتَ كافِراً
كسى كه با بغض و كينه آل محمّد(عليهم السلام) بميرد، كافر از دنيا مى رود!»
اين اثر سوء، بدتر از اثر قبلى بغض آل محمّد(عليهم السلام) است.
12 . اَلا وَمَنْ ماتَ عَلى بُغْضِ آلِ مُحَمَّد لَمْ يَشُمَّ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ
كسى كه با بغض اهل بيت(عليهم السلام) بميرد، بوى بهشت را استشمام نمى كند.
جالب اين كه طبق بعضى روايات «بوى خوش بهشت، از فاصله هزار سال راه حس مى شود!(1)»
طبق اين روايت، معناى جمله بالا چنين مى شود: كسى كه داراى بغض آل محمّد است، نه تنها وارد بهشت نمى شود; بلكه تا فاصله 500 سال از بهشت دور است، بدين جهت بوى بهشت را استشمام نمى كند. خلاصه اين كه، چنين شخصى بسيار از بهشت دور است!
